Het ging van vader op zoon.

“Mijn opa, Frans Lageschaar en mijn vader Job waren allebei melkveehouders. En ook ik ben weer melkveehouder geworden. Het is van vader op zoon gegaan. Deze boerderij is nu zo’n 20 jaar oud, eerder hadden we een bedrijf in een dorp verderop, in het dorp Vragender. Het werk op de boerderij is echt mijn ding, mijn vrouw heeft haar eigen bezigheden. We maken gebruik van een hulp voor het melken en ik schakel geregeld de loonwerker in. Je moet niet alles zelf willen doen.”

“Mijn opa en mijn vader waren allebei lid van een coöperatie. Mijn vader van Coberco en ik ben nu lid van FrieslandCampina, waar Coberco in is opgegaan. Ik heb bewust ook weer gekozen voor een coöperatie. De melkprijs is goed, beter dan bij veel andere bedrijven én ze komen altijd je melk ophalen. In een coöperatie doe je het samen en dat vind ik belangrijk. Ik weet dat we in deze tijd met grote vraagstukken te maken krijgen, maar ik denk dat we daar met elkaar uit kunnen komen. Blijf in gesprek met elkaar! Dat is ook de reden dat ik naar de afdelingsvergaderingen ga. Ik vind het gezellig omdat ik veel collega-boeren ontmoet, je hoort veel en je kunt zelf je zegje doen over wat er in de onderneming en in de coöperatie gebeurt.”

“Sinds we zijn gestart met PlanetProof-melk doe ik daaraan mee. We voldeden sowieso al aan de eisen. Nu gaan we verder werken aan bio-diversiteit. Wij hebben hier hakhoutwallen als afrastering.  Dat biedt ruimte aan insecten en daarmee ook aan vogels. Ik weet dat we geluk hebben dat we op deze plek zitten. We hebben veel grond dicht om de boerderij, zodat we onze koeien gemakkelijk in de wei kunnen laten lopen. We kunnen hier ook zelf het voer verbouwen. We hebben veel in grond geïnvesteerd en de groei van ons bedrijf gaat in kleine stapjes. Zo kun je blijven bijsturen. We hebben geen zorgen om de boerderij. Als ik ’s avonds door de stal loop en de koeien liggen rustig, dan ben ik echt gelukkig. We hebben een dochter en drie zonen. En wat die gaan doen? Nou in elk geval wil de middelste zoon naar de HAS, de Hogere Agrarische School. Dan heeft hij straks de goede opleiding maar of hij het bedrijf gaat overnemen weet ik niet. Je moet je kinderen geen kant opduwen, ze kiezen hun eigen werk en hun eigen leven. Want boer-zijn is meer dan werk, het is een manier van leven.”